Dziady cz. II

Utwór poprzedza balladowy wiersz Upiór. Część druga Dziadów skupia się wokół problematyki związanej z ludowością. Cmentarz. Cicho i ciemno. Wieśniacy wystawiają na grobach jedzenie. Na ich czele Guślarz, chłopski kapłan-czarownik wypowiada zaklęcia, by z ciemności przywołać duchy… Za chwilę pojawią się, żeby coś przekąsić i pogadać z żywymi. Zaczyna się święto Dziadów, czyli zmarłych przodków. Adam Mickiewicz, który uwielbiał włóczyć się po litewskich wsiach i podpatrywać miejscowe zwyczaje, zafascynowany tym starym, pogańskim obrzędem, w dramacie pt. “Dziady cz. II” opowiada ciąg dalszy…

Zostaw komentarz

You must be logged in to post a comment.

Szukaj...

Warto przeczytać


Czy wiesz że...

  • W średniowieczu za jedną ręcznie pisaną książkę można było kupić kilka wiosek. Okładki i brzegi takich książek wykańczane były złotem i drogimi kamieniami.